أصبحنا أصبحنا مجهودين و نزلت هذه الآية : ( و يطعمون الطعام على حبّه مسكينا و يتيما و اسيرا ) . ثم إن الحديث بطوله اختصرته في مواضع . زيد بن ارقم مىگويد : پيامبر از گرسنگى به شكم خود سنگ مىبست ، روزى روزه گرفته بود و چيزى نزد او نبود به خانه فاطمه آمد و حسن و حسين گريه مىكردند ، پيامبر گفت : اى فاطمه به فرزندانم غذا بده . فاطمه گفت : در خانه بجز وجود با بركت پيامبر خدا چيزى نيست ، پيامبر با آب دهان خود آنها را تغذيه كرد تا اينكه آنها سير شدند و خوابيدند . براى پيامبر سه قرص نان جو قرض گرفتند ، پس چون وقت افطار رسيد ، آنها را در مقابل او گذاشتند ، سائلى آمد و گفت : از آنچه خدا به شما روزى داده به من اطعام كنيد . پيامبر گفت : يا على برخيز و به او بده . گفت : قرصى گرفتم و به او دادم تا اينكه دومى آمد پيامبر گفت : يا على به او هم بده . برخاستم و به او دادم ، سومى آمد و گفت : برخيز يا على و به او هم بده ، مىگويد : به او هم دادم و پيامبر و ما گرسنه خوابيديم ، چون صبح كرديم در زحمت بوديم و اين آيه نازل شد : « و يطعمون الطعام على حبه مسكينا و يتيما و اسيرا » اين حديث را به طور مختصر آورديم . حسكانى مىگويد : بعضى از ناصبىها به اين قصه ايراد مىگيرند و مىگويند : اهل تفسير اتفاق نظر دارند كه اين سوره ( سورهء هل اتى على الانسان ) در مكه نازل شده و اين قصه اگر درست باشد در مدينه واقع شده است ، بنابراين چگونه مىتواند سبب نزول اين سوره باشد ، معلوم مىشود كه اين قصه ساختگى است . مىگويم : چگونه او به خود اجازه مىدهد كه بگويد همه چنين گفته‌اند در حالى كه قول اكثر اين است كه اين سوره در مدينه نازل شده است ( به اين شرح : ) 1062 - عن ابن عبّاس أنّه قال : أوّل ما نزل بمكّة ( أقرأ باسم ربك الذي خلق ) و ذكر كلامه إلى قوله : هذا ما نزل بمكّة و هي خمسة و ثمانين سورة . و أوّل ما نزل بالمدينة البقرة ، و آل عمران ، و الأنفال ، و الأحزاب ، و الممتحنة ،